Өлең, жыр, ақындар

Желі

  • 12.02.2021
  • 0
  • 0
  • 611
Таң сәріден байланды бие бүгін,
Желі деген әуелден киелі ұғым.
Құраулайды әлдекім биебаудан,
Жұмыр жонын құлынның сүйеді күн.
Ақ ордалар, ішінде текті кілең,
Дабыра көп, қонақ, үй шеткі, білем.
Сыртқа шықты біреулер...
Құлақ тұнды,
Шұрқырасқан жылқының көптігінен.
Желі басы қым-қуыт, қарбаласқан,
Жылқы қуып тер болды арда қасқам.
Дүлей күштен қыл арқан керіледі.
Күміс құйрық асау көп қарғыласқан.
Желі аралап қара шал тамсанады:
– Жүйрік екен мынауың – жанса бағы.
Дүлдүл ғой, – деп, біреуін нұсқап жатты,
Қарамады «жабы» деп қаншаманы.
Шынға айналса,
Абыздың жорамалы,
Күліктер де, жорға да оралады.
... Кісінейді кеудемде құлын-жырлар,
Белгісіздеу тұлпар-жыр бола алары.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жалғыз соқпақ, көмескіленген

  • 0
  • 0

Жалғыз соқпақ, көмескіленген,
Итшіледім. Сорым алдымда.
Балағат сөз көп естіп елден,
Қарадай мен жолығам мұңға.

Толық

Ардадаймын

  • 0
  • 1

Ардадаймын ...
Қайғы, мұңды тел емген,
Итшілікке, «кісілікке» кенелгем,
Біздің буын бейбастақтау,

Толық

Қыр суреті

  • 0
  • 0

Шырылдайды бозторғай, айнала сән,
Шілде туып, жаңарған ай да қашан.
Емініпті отар қой көк шүйгінге,
Жусап жатыр: тапжылмас, айдамасаң.

Толық

Қарап көріңіз