Өлең, жыр, ақындар

Өртеніп менің өзегім

  • 10.03.2021
  • 0
  • 0
  • 1422
Өртеніп менің өзегім,
Демімнен жалын атады.
Өзіме жат боп өз елім,
Жүректі көздеп атады.
Қазақтық қаны суалып,
Бөтен бас артқан екі аяқ.
Төрешім – ақша, қу – алып,
Күйдірген жолын от аяқ.
Жанартау тулап ішімде,
Өлең боп қайнап атылған.
Атажұрт – арман түсімде,
Қонысқа жаңа тасынғам.
Тамырым кеткен тереңге,
Топырақ – мекен тұрағым.
Ризығын Аллаһ терем де,
Қыбылаға бетті бұрамын.
Өкпелеп нетем пендеге?!
Аман бол, жерім, киелім!
Ұлтымның рухы көмбе де,
Атыңа Қазақ иемін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жұма-аға

  • 0
  • 0

Жұма-аға, неден бастаймын?
Шарапқа тойған мастаймын.
Бұйығы болып бұл күнде,-
Сырымды көпке ашпаймын.

Толық

Адам болып өзімше

  • 0
  • 0

Адам болып өзімше,
Мен несіне шіренем?
Жүрек тоқтап, көз ілсе,
Жазылмайды жыр-өлең.

Толық

Жазылам деп жазылмаған жыр – қайғы

  • 0
  • 0

Жазылам деп жазылмаған жыр – қайғы,
Жүрегімді тепкілейді,
Тырнайды.
Асаулығы сәл аңғырттау болса да,

Толық

Қарап көріңіз