Өлең, жыр, ақындар

Жайлау таңы

  • 12.04.2021
  • 0
  • 0
  • 892
Арайлап баяу ағарып атқан,
Самалы таңның еседі жайлы.
Малынып нұрға көк торғын аспан,
Үлбіреп ақ бұлт бүркейді айды.
Әлемді бөлеп шапаққа нұрлы,
Күн әрбір үйдің есігін қақты.
Тыныққан ауыл түндігін түрді
Оянды таңғы ұйқыдан тәтті.
Маңырап төлдер, дуылдап адам,
Болды азан-қазан ауылдың үсті.
Құндыз жеңешем жүр бағанадан,
Бұйрықтар беріп, басқарып істі.
Кетерді будақ аспанға шанды,
Тысырлай басқан сансыз көп тұяқ.
Алды асып қырдан, өзенге барды,
Мал өрді балғын өріске шұбап.
Жай басып кейін беттеді Құндыз,
Қонбақшы дайын ерттеулі атқа.
Күнменен ойнап төсінде жұлдыз,
Жөнелді желіп шабындық жаққа.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адам

  • 0
  • 0

Достым, ұлы өмірге
Басқан түңғыш қадам,
Құйып соғар құрышты
Балға емес, адам!

Толық

Арман-думан

  • 0
  • 0

Үй ішім боп армандаған Армансың,
Қамығумен көңіл әбден талғансын.
Тіршілігі ымырт сынды қоңыр үй
Шамы болып туа сала жанғансың.

Толық

Бас киімнен таныған

  • 0
  • 0

Қырғыз туыс кисе киіз ақ қалпақ,
Қарақалпақ киеді екен қарасын.
Бәт құндыздан қарасын да, ағын да
Қазақ кисе, табады екен жарасым.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар