Өлең, жыр, ақындар

Өткен күн өтті

  • 15.04.2021
  • 0
  • 0
  • 1054
Өткен күн өтті,
Тозығы жеткен шапандай,
Атым да тіпті аталмай.
Іштегі дерттің құлы боп жүрген күндерде,
Жүйкені түттім сөйлеуге жанға бата алмай.
Көңлімде менің өшпеген сырлы ырғақ қап,
Кететін еді кеудемді кейде нұр қаптап.
Жалғыздықты жеңе алмай қойдым қайткенмен,
Бас қосқан жерден сырғақтап...
Біздің үй тұрды ауылдың орта шенінде,
Оранып алған әкемнен қалған кебінге.
Кез еді ол бір адыра қалып ошағым
Пітірім қашқан менің де.
Жағалай үйдің білдіріп әр кез тоқтығын,
Қара қазандар бермейтін еді оттығын.
Түнерген үйде түңілуші едім мен ғана,
Өйткені мен де жағатын шам да жоқ тұғын.
Не істеймін десем өзімнің бәрі «еркімде»,
Мін болмаушы еді сертімде.
Тек қана күндіз қаңғырып кетіп ауданға,
Түнеуші едім үйіме келіп жер түнде.
Төрт дуал іші деміммен менің жылитын,
Ішек-бауырым іритін.
Үңірейген үйде темекі болып ермегім,
Кеміріп түнді көршінің иті ұлитын.
Өткен күн өтті,
Тозығы жеткен шапандай,
Атым да тіпті аталмай.
Теңселіп тұрып тілімді тістеп кетуші ем,
Қамығып-қаңғып, балаларға да бата алмай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мынау әлем бір сәтке көз ілгенде

  • 0
  • 0

Мынау әлем бір сәтке көз ілгенде,
Оянды ма шөлдеген сезім менде.
Сабырсыздық санамды билеп алды,
Тынышынан айрылды сезім – көл де.

Толық

Әкем де болған, шешем де болған мұңдарым

  • 0
  • 0

Әкем де болған, шешем де болған мұңдарым,
Ешкімге сенбей, сендерді ғана тыңдадым.
Иілсем-дағы боранның тұрып өтінде,
Сынбадым,

Толық

Аллаға мадақ

  • 0
  • 0

Бисмиллаһир рахманир-рахим!
Малынған пендең мен едім жүзі мұңға,
Күллі әлем бір өзіңнің құзырыңда.
Бір сенің дәргаһіңа жалбарынған,

Толық

Қарап көріңіз