Өлең, жыр, ақындар

Қара талдар

  • 15.04.2021
  • 0
  • 0
  • 750
Таң қаламын қарап сенің сыртыңнан,
Қара талдар, ортасынан қырқылған.
Табылар деп өткен күннің елесі,
Іздеп жүрмін бір деректі жұртыңнан.
Талай күндер шығып кеткен менің де
Бағынбастан, тым әлсіздеу ырқымнан.
Сұрғылт тартқан сүреңсіздеу тұрпатың,
Сұрқай кездің сүренінен жыртылған.
Шағың қайда көкке орлеп құлпырған,
Еркең қайда көздерінде сыр тұнған?
Ештеңені аямапсың сен өзің
Ұрпағыңнан келешкке ұмтылған.
Қара талдар - қара атандар, қырқылған,
Сен де тарлық көрдің бе екен құлқыннан.
Мезгіл сайын ортасынан қырқылған,
Айнымайсың менің Қазақ ұлтымнан.

20 тамыз, 2006 жыл



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өзің едің көңілдің шам шырағы да

  • 0
  • 0

Өзің едің көңілдің шам шырағы да,
Өзің едің кірпіктің тамшылары да.
Бұл күндері сен маған жоламай жүрсің,
Жан-жүрегім қайғыдан жаншылады ма?

Толық

Сөзіме онша сене бермейсің

  • 0
  • 0

Сөзіме онша сене бермейсің,
Өлемін десем, өле бер дейсің.
Алдыңда сенің пенде екенімді,
Елемегенсіп неге көрмейсің!

Толық

Сен екеуміз оңаша кете бердік

  • 0
  • 0

Сен екеуміз оңаша кете бердік,
Қолымыздан келмейтін бөтен ерлік.
Көбелектей қыз едің көп нәрсені
Қанатында қауқар жоқ көтерерлік.

Толық

Қарап көріңіз