Өлең, жыр, ақындар

Кеше біз де дүбірлі дүрмекке еріп

  • 02.05.2021
  • 0
  • 0
  • 426
Кеше біз де дүбірлі дүрмекке еріп,
жұрт ішінде жүріп ек құрметтеліп.
Көп көрді ме соны да,
жек көрді ме,
қарай берді қу тағдыр күлбеттеніп.
Көп алғаным бар шығар,
аз алғаным,
келіп еді әлі де базарлағым,
бір түйіліп төбемнен бұлт үйіріп,
көрмейсің бе шіркіннің сазарғанын.
Көп көрініп кетті ме көжем менің,
көрмейсің бе көгеріп, безергенін.
Бар еді ғой әлі де бармаған жер,
баспаған тау,
балықты өзендерім.
Қона қалар деді ме кезбе бақыт,
қайда барсам,
қоймады,
көзбен атып,
Қараулардың қалтасын қалыңдатты
күні-түні малтасын езген уақыт.
Елден көрмей ернімнің кезергенін,
барлығынан біржола безер де едім,
дегеніме жеткізбес ертең мені,
желкемдегі жендеттің сезем демін!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жеңеше

  • 0
  • 0

Енді ойласам,...
отыздарға мол келген,
жесір еді, кесір еді сол жеңгем,
бұрым болып өрілмейтін қара шаш,

Толық

Жеттің бе қуып, жырынды қайғым

  • 0
  • 0

Жеттің бе қуып, жырынды қайғым,
көріп те қапты төбеңді ел,
мен әлі де сол бұрынғыдаймын,
"Не болып кеткен!" — демеңдер.

Толық

Ішкенім де жегенім күшаладай

  • 0
  • 0

Ішкенім де жегенім күшаладай,
өмір еді неткен бұл құсаға бай,
атқылап-ақ жатқаны қайғы мен мұң,
қатар қойған қалқансыз нысанадай!...

Толық

Қарап көріңіз