Бастау алған бұлақтан кəусар көлiм – Исраил Сапарбай

Бастау алған бұлақтан кəусар көлiм,
Тұнығыңды, шөлдесем, таусар ма едiм?
Жанарыммен үн-түнсiз жайымды айтып,
Кəусар көлге жаңбыр боп жаусам дедiм...
Жараса ма жақсыға тұйық болған,
Соншалықты сен асар биiк пе арман?
Қалай ғана ерiтiп алсам екен
Ернiңдегi күлкiңдi ұйып қалған?
Қуанышын, бақытын бұлдамаған
Кезiксе екен бағыңа бiр ғана адам...
Қалай ғана жылытып алсам екен
Көзiңдегi жұлдызды мұң қамаған?
Жалаң сөзге елiкпей жалтылдаған,
Сездiрмеген сұлулық салтын маған,
Қалай ғана жылытып алсам екен
Кеудеңдегi сезiмдi салқындаған?
Күннен-күнге солдырған iреңiңдi,
Жылдан-жылға тоңдырған жылы өңiңдi,
Қалай ғана жұбатып алсам екен
Жылай-жылай жүдеген жүрегiңдi?..