Мен сенi жақсы көрем шын жүректен

Мен сенi жақсы көрем шын жүректен,
Жаның – жаз,
жанарың – наз, нұрлы көктем.
Бар дейсiң не жазығы ол жазғанның
Өзiң деп дүрсiл қаққан, дiр-дiр еткен.
Кететiн сен дегенде елжiреп тым
Тiлеуi, көксеуi көп сол жүректiң:
Кiрейiн ақбоз үйге қол ұстасып,
Түрейiн шымылдығын жел-жiбектiң.
Көңiл бар тек өзiң деп өлiп-талған,
Көкейде – тəттi қиял, көрiктi арман.
Аумайсың аққуымнан, айналайын,
Адаспай айдынына келiп қонған.
Сезейiн тек өзiңмен ғұмыр мəнiн,
Тəттi уын тiршiлiктiң, шырын балын...
Өтейiн шырайыңа шаң жуытпай,
Кеудемнен шыққанынша шыбын жаным.

---