Дəм жазса...

Дəм жазса,
Көрерміз-ау бəрін-бəрін:
Жаһанның жақсылыққа малынғанын.
Тағдыры алмағайып тіршіліктің
Тарының қауызындай тарылғанын.
Дəм жазса,
Көрерміз-ау бəрін-бəрін:
Аспанның ала бұлттан арылғанын.
Аймаққа «Алтынкүрек» ағысы кеп,
Ақпанның қаусатқанын қалың қарын.
Дəм жазса,
Көрерміз-ау бəрін-бəрін:
Жорғаның жүрісінен жаңылғанын.
Адасып ақылынан «ақылманның»,
Тасырдың таққа мініп қағынғанын!
Дəм жазса,
Көрерміз-ау бəрін-бəрін:
Жүректің қуаныштан жарылғанын.
Көзден жас,
Көкіректен қан сорғалап,
Қайғыдан қайысқанын қабырғаның.
Дəм жазса,
Көрерміз-ау бəрін-бəрін:
Бақиға ғазиз жанның дамылдарын...
Бабаның ақыреттік аманатын
Баланың қасиеттеп қабылдарын.
Дəм жазса..,
Көрерміз-ау, бəрін, бəрін...

---