Жаңбырсыз көктем

Жанары Күннің лаулады көктен,
Жарықтық, жаңбыр жаумады көптен.
Айқабақ көлдің арнасы азып,
Жалаңқай жаздан аумады көктем.
Ай бойы тамшы тамбады көктен,
Тамсанды тақыр тандайы кепкен.
Мамырдың майда еспеді лебі,
Масаты маңның маңдайын өпкен.
Бозамықтанып ажары белдің,
Басталмай жатыр базары көлдің.
Əлдебір үміт,
Əлдебір күдік
Намақұлдайды назарын елдің.
Сарғайған жұртты сағынбай жеткен
Биылғы көктем – Қарымбай көктем!
Талайдан бері талдырды-ау көзді
Бір шөкім бұлт табылмай көктен.
Алланың үнсіз хабарын алып,
Тасаттық берген тарады халық.
...Ұяттан жүзі қызарған қыздай
Батысқа Күн де барады лағып.