Қамажай

Жүйріктің мініп алып ұшқырына,
Елемей қытымырлау қысты мына,
Құтылып қу тірліктің құрсауынан
Тартып бір кетсем бе екен «Үшқырыма»?!
Білмейтін қауметі көп қала жайын
Ауылда – жақыным мен жамағайын.
Асаудай арыны əлі басылмаған,
Тұрады алып қашып далаға ойым...
Хал-жайы қартайғанда баладайын
Мен емей кім ойлайды ана жайын?..
Қимаған құтты ұясын қарлығаштай
Қасында қалып қойған Қамажайым.
Қалқа қыз – Қамажайдың жөні басқа.
Соқпайды соны ойласам көңіл асқа.
... «Үшқырым» – ұжымағыма ұшқым келер,
Гүл өңір,
Бұл өмірдің өңі қашса...

---