Тағдыр

Жадымнан шықпай жарлы күндерім,
Жабықсам, жылап жолығар.
Қайран да қайран тағдырым менің,
Қалың да қалың соры бар.
Жүрегім көнбей ақылға кей күн
Жүзімен ойнар семсердің.
Арманы бұлдыр ақын ба деймін
Əлемде мынау ең шерлің?
Өңімде – ойран, түсімде – бүлік
Өрттейін өршіп бел алған.
Қырық жыл қырғын ішінде жүріп
Бір күнім бар ма демалған?
Қасарып баққан халі бар меңде
Қақпанға түскен қасқырдың.
Тағдырды тəркі танығанмен де
Басымды тау мен тасқа ұрдым.
Кім керек етер мендейді бүгін,
Қашқалы қашан қадірім.
Білмеймін...
Жəне келмейді білгім –
Қалады қайда қабірім...

---