Біреуге «күн-айсың», ұнайсың

Біреуге «күн-айсың», ұнайсың,
Өңменнен өткен кей көздерге шыдайсың.
Қайсы бір сәлемге бас та изеп қаласың,
«Хал қалай, бауыр» деп монтаны сұрайтын.
Ал келіп арыңмен бетпе-бет қаласың,
Жоқ болып шығады ешкіммен таласың.
О, достым, осылай жүріп сен танисың
Адамның ішіндегі аласын.

---