Қазақтың ақын бұлбұлы

«Мекен қып сусыз аралды,
Амалсыз қонған қаз» едің.
Қанатын қомдап, көк шарлап,
Ұша алмай еркін наза едің.
Сабырмен күтіп «Сұңқарды»
Көрмедің жасып, бас иіп,
«Аралдан елсіз» құтқарды
Азаттық атты ақиық.
Еркіндік алып айдынның
Ақ төсін ерек шарладың.
Жаңарған байтақ елінде
Сандуғаш сынды сайрадың.
«Үлгілі сөздің» ұстасы,
Өнері асқан өрім ең.
Ертерек кеттің амал не,
Осынау сәнді өмірден.
Толқыған жүрек түбінен
Арналды сізге бұл жырым.
Гүл-жырға бөлеп өтерміз,
Қазақтың ақын бұлбұлын.

---