Шиелі

Асан Қайғы арман еткен,
Мәуелі жер танабы
Емес пе екен деп ойлайсың
Шиелінің алабы.
Жасыл шілік, көк бұйра тал
Күміс көлдер жағасы.
Самал сүйген судырайды
Қайың, терек ағашы.
Көкше құрақ, күміс бұлақ
Күліп аққан сылдырап,
Қалың жыныс – жиделі бақ
Көңілінде жыр құрап.
Қақ айырып жер қыртысын
Тастағандай төнкеріп,
Қаракөл қой қыратында
Жатыр жонды көмкеріп.
Алқабында қамыстайын
Теңселеді ақ күріш.
Кең өлкесін дерсің жапқан
Ақ көдесін ақ пүліш.
Сені қалай мақтаса да
Сиярлықтай Сыр елі.
Жер жаннаты десе болар
Жер екенсің Шиелі.

---