Өлең, жыр, ақындар

Мезгіл емес

  • 12.09.2021
  • 0
  • 0
  • 490
Тұрғызды таң.
Тәтті ұйқымды тартып ап,
(Көкейімде өзің жайлы сан сұрақ)
Жапырақтар тереземе төнеді,
Болар болмас желемікке қалтырап.

Дәптерімде жатушы едің жырым боп,
Кешір қайың саған айтар сырым көп.
Кешіріңдер жапырақтар жүрегім,
Қалтырайды сеннен бетер дірілдеп.

Ары-бері жүріп алдым сенделе,
Елегізем бір әуенге мен неге?
Теңселудің білмеуші ме ең азабын,
Ей желемік жапырақты тербеме!

Жалт қаратып назарымды бұрғызған,
Кеш болғанда сәлем жолдап жұлдыздан.
Бебеулетіп маза бермей жүрекке,
Мезгіл емес сен ұйқымнан тұрғызған!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шие ағашы және мен

  • 0
  • 0

Ақ ұлпа гүлдер ең, жап-жаңа бүрлеген,
Желдерден қорғай алмадым.
Үлбіреп ақ сезім кеудеме кірген ең,
Өзіңе пана болмадым.

Толық

Қысылғаннан есім шығып

  • 0
  • 0

Қысылғаннан есім шығып,
Ұялғаннан жандым ба.
Ақ желекті жапты біреу,
Қауым елдің алдында.

Толық

Он алтыншы желтоқсан

  • 0
  • 0

Түн ығысты.
Күн шығыстан келе жатты таң қысып.
Жапырақтың жанарында
Қатып қалған таңғы шық.

Толық

Қарап көріңіз

Пікірлер