Жаһұт сөзің

Жаһұт сөзің жан сарайын толтырып,
Көрген жандар қызықтайтын көркіңе.
Мен де ақымақ өзімше бір жол сызып,
Жүрегінің бағынбайтын еркіне.

Ертеменен елегізіп оянам,
Тәтті ұйқымның қалған дәмін таң ішіп.
Ауыздықтап жүрегімді алысқан,
Қалады ылғый екі қолым қарысып.

Тағы сені елемеген болдым мен,
Өкінішке толтырып ап кеудемді.
Басқа жаққа мені әкетті жол бірден,
Жаһұт сөзің бірте-бірте өзгерді.

---