Өлең, жыр, ақындар

Қыр гүлі едім

  • 12.09.2021
  • 0
  • 0
  • 659
Қыр гүлі едім жас тұлпар,
Басып кеткен тұяқпен.
Қалжырадым серпілтер,
Кем болып тұр күй әттең!

Кінә артпағын тұлпарға,
Білегімді сындырған.
Тұла бойым шарпылды,
Қызыл өртпен-ұятпен.

Салды есіме жыл құсы,
Құс екенін көңілдің.
Ең алғашқы суықта,
Үсіп өлген сияқты ем!

Қармен жудым тәнімді,
Лас өмірге жаным қас.
Жылы үніңді сағынды,
Құс көңілді қарындас.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сұрғылт дүние

  • 0
  • 0

Аспан сұрғылт, көтерілген шаң шығар,
Қасым киген шинел ме әлде жайылған?
Онсыз дағы пәс көңілім жаншылар,
Жараланған солдаттан жоқ айырмам.

Толық

Табанымнан сыз өткен

  • 0
  • 0

Сықыр етті терезем,
Аяз өрнек салыпты.
Кеуіп бір кетті кенезем,
Соға алмай жүрек қалыпты.

Толық

Жыр дәптерім

  • 0
  • 0

Сенде жатыр өмірдің гүл көктемі,
Төрт шумаққа сиды да бір беттегі.
Саған бәрін ақтарып айтып алмай,
Көзімнен мұң көңілден кір кетпеді.

Толық

Қарап көріңіз