Өлең, жыр, ақындар

Қыр гүлі едім

  • 12.09.2021
  • 0
  • 0
  • 601
Қыр гүлі едім жас тұлпар,
Басып кеткен тұяқпен.
Қалжырадым серпілтер,
Кем болып тұр күй әттең!

Кінә артпағын тұлпарға,
Білегімді сындырған.
Тұла бойым шарпылды,
Қызыл өртпен-ұятпен.

Салды есіме жыл құсы,
Құс екенін көңілдің.
Ең алғашқы суықта,
Үсіп өлген сияқты ем!

Қармен жудым тәнімді,
Лас өмірге жаным қас.
Жылы үніңді сағынды,
Құс көңілді қарындас.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көктемнің бұлттары

  • 0
  • 0

Бір жұтым суға, шөлдеген қан тамыр сынды,
Аспанды ары итерген, Хантәңір сынды.
Кім түсінеді, ей, бұлттар, жерге ынтық сенің,
Бір сәтке дамыл алмаған арпалысыңды?

Толық

Айналамда

  • 0
  • 0

Ауылыма барғанда анам шаттанып,
Жырғап қалад досым сырын ақтарып,
Ұзақ-ұзақ аңыз айтса абыздар,
Жеңгелерім жүр қазанға ас салып.

Толық

Тек табиғат

  • 0
  • 0

Қарлығаштай талып ұшқан қауырсыным майысып,
Менмен бірге жылады тал қабырғасы қайысып.
Көл бетінде дірілдеді ай, дірілдеді жұлдыз да,
Таулар ғана тұрды мүлгіп, қалғандай түс шайысып.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар