Өлең, жыр, ақындар

Қыр гүлі едім

  • 12.09.2021
  • 0
  • 0
  • 658
Қыр гүлі едім жас тұлпар,
Басып кеткен тұяқпен.
Қалжырадым серпілтер,
Кем болып тұр күй әттең!

Кінә артпағын тұлпарға,
Білегімді сындырған.
Тұла бойым шарпылды,
Қызыл өртпен-ұятпен.

Салды есіме жыл құсы,
Құс екенін көңілдің.
Ең алғашқы суықта,
Үсіп өлген сияқты ем!

Қармен жудым тәнімді,
Лас өмірге жаным қас.
Жылы үніңді сағынды,
Құс көңілді қарындас.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сен едің

  • 0
  • 0

Жанымды алғаш жылыттырған таңдандырып ай,күнді,
Күліп тұрып ұмыттырған қасірет пен қайғымды.
Көп дауыстың арасынан жалт қаратып өзіне,
Жетелеген жүзейік днп өмір деген айдынды.

Толық

Дала көрдім

  • 0
  • 0

Қандай күш осыншама көрікті еткен?
(Есімді алып біттің елік көктем)
Бақ та емес гүл сататын дүкенде емес,
Дала көрдім қызғалдақ толып кеткен.

Толық

Өрік гүліндей үлбіреп үнсіз

  • 0
  • 0

Шарпыды бір от жүзіме төніп,
Бір әуен жетті шалғайдан.
Ауыстырыпты көктем-қыз келіп,
Жапырағымды сарғайған.

Толық

Қарап көріңіз