Быйылғы көктем жай шықты

Қарлығаш қақты қанатын,
Сергіді менің көңілім.
Астында қардың қалатын,
Түледі байтақ өңірім.

Десе де дала сәл шытқыл,
Мамырдың айын аңсадым.
Қаламға үнсіз жармасқан,
Қалтырай берді саусағым.

Жайнатып мүлдем бау-бақты,
Сызатын сурет айшықты,
Отаудан шыққан серідей,
Быйылғы көктем жай шықты.

Қыраудан қалған әр үйдің,
Әйнектерінде шық тұрды.
Быйылғы көктем күттіріп,
Қымбатын солай ұқтырды.

Құстарға қостым әнімді,
Көңілден енді кетер мұң.
Шуақты әр бір таңымды,
Жырыма арқау етермін.

---