Жапырақтың жаназасы – Алма Түсіпбекова

Арқа жаққа қыс келіп,
Қатыгездік төріме озды тістеніп.
Өз мезгілі теуіп кетіп өзекке,
Күз жатқандай түс көріп.
Кездеспесе кездеспесін көп арай,
Сізге менің айтатыным жоқ, ағай.
... Тек ана ағаш қалың қарды көтермей,
Морт сыныпты.
Обал-ай!
Ал, жапырақ ажал қысып ақылын,
Дем алады баяу ғана, ақырын.
Жапыраққа жаназа-жыр оқуға,
Барар емес батылым.
Бойымда еді мәрттігіңнің дәнегі,
Есігіңіз ашық па екен, ар елі?
Бір-ақ түнде үсік шалып өлердей,
Жапырақтың не жазығы бар еді?..
Нәзіктігім түскен кезде талауға,
Айналады жаным менің алауға.
... Дәтім менің жетер емес, құдай-ау,
Жапырақтың жанарына қарауға...
Тағдыр шіркін тартады кеп түнекке,
Тіршілікте жеткен кім бар тілекке?
Дегенменен... жердегі анау жапырақ,
Ұқсайды екен жүрекке...