Кешір, жаным!

Кешір, жаным!
Жүрдім сені кіналап,
Бұл өмірде баспас дейсің кім ағат?!
Бәрін-бәрін үнсіз ғана түсінген,
Менің жаным сендей жанға құмар-ақ.
Дерт тарай ма, сөйлемесе, демесе,
Бұлғақтаймын қайырлаған кемеше.
Білмейсің ғой, білмейсің ғой, білмейсің,
Менің кінәм сенікінен он есе!
Өзің жайлы күні-түні ойладым,
Іздемедім жанға – жара, бойға – мін.
Еске түсіп «қайдағы мен жайдағың»,
Менің сорым – соны біліп қойғаным.
Менің жаным жамандыққа сенбейді,
Жан жарасын өмір өзі емдейді.
Өзі сүйіп,
Өзі көнген жүрегім,
Енді ешкімнің табасына көнбейді!

---