Өлең, жыр, ақындар

Сүйдім өмірді сыртынан

  • 25.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2172
Күн тұман.
Сүйдім өмірді сыртынан.
Ішімнен өртеніп
Жүзімнен құлпырам.
Күн жаңбыр.
Жер беті жыбырлап құрдан құр.
Балалар күлімдеп Күндейін.
Ағаштар күрсініп тұрған -біл.
Күн шуақ.
Айналған анаңдай ұрсып ап.
Сәулеге малшынды жүрегім,
Табиғат тұр сынап.
Күн тұман.
Сүйдім өмірді сыртынан.
Ішімнен өртеніп,
Жүзімнен құлпырам.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мойнымдағы орамалдың қызылын

  • 0
  • 0

Жүрсе білмей жеңілдігін тұзының,
Сәл ұқпаған, сезе алмаған ызыңын.
Елемейді екем тіпті, обал-ай
Мойнымдағы орамалдың қызылын.

Толық

Терезеде телміреді бір сәуле

  • 0
  • 0

Бұлданумен болған сынды Күн де әуре,
Қолға түспес арман бардай көксейтін.
Терезеде телміреді бір сәуле
Кіре алмаған жарыққа мен не істеймін?

Толық

Сағыныш

  • 0
  • 1

Күрсінісіп тікені, изендері,
Көріне ме көн кеуіп, күйзелгені?
Көш барады ботадан ұзағырақ,
Адаса ма, сол бота із көрмеді.

Толық

Қарап көріңіз