Өлең, жыр, ақындар

Саусақтан сусып серiлiк

  • 21.09.2021
  • 0
  • 0
  • 471
Саусақтан сусып серiлiк,
Түстiм мен күйге сергелдең.
Өзiңе оңай берiлiп,
Кеудеңде сенiң көктеп ем,
Балауса балғын бейнеммен.
Ақ қайың ару шешiнiп,
Ақ қарға жатты жуынып.
Тұрдың да үнсiз
тесiлiп,
Сәби жүректi
жөргектен,
Әкеттiң бiрге суырып.
Болғанмен өзi көрiксiз,
Арманы асқақ арынды.
Сезбедiң сонда,
елiк қыз,
Қасымхан болып танысқан,
Қасыммен қоштасқаныңды.
Көресiң бәрiн тiрлiкте,
Дегенмен,
қалқам,
ешқашан,
Жылусыз менен жыр күтпе.
Өлеңге қажет болса егер,
Жалғыздықпен де достасам.
Ғұмыр-ай,
неткен тылсым ең,
Мұңыңмен бойды
тербейсiң.
Жазылмай жүрген бiр сыр ең,
Өзiңдi асқақ қалпыңмен,
Кеудеме, менің жерлейсiң.
Болғанмен өзi көрiксiз,
Арманы асқақ арынды.
Сезбедiң сонда елiк қыз,
Қасымхан болып танысқан,
Қасыммен қоштасқаныңды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сен едiң қияда өскен түздiң гүлi

  • 0
  • 0

Сен едiң қияда өскен түздiң гүлi,
Жайсаңдар армандаған қыздың бiрi.
Екеумiз қоштаса алмай ұзақ тұрған,
Есiмде жиде ағашы, күздiң түнi...

Толық

Аяулым-ау

  • 0
  • 0

Даладағы гүлсің бе, жаным,
Ұмыта алмай жүрсің бе, жаным.
Өткен менен кеткенді ойлап,
Қара түнде күрсінбе, жаным.

Толық

Көрші

  • 0
  • 0

Қора жақта ескі күбі, орақ тұр,
Қаңқу сөздер бұл ауылда борап тұр.
Ыстық күнде тұт ағаштың қалғыған
Түбінде отыр мысық тышқан аңдыған.

Толық

Қарап көріңіз

Пікірлер