Өлең, жыр, ақындар

Ауылыма

  • 22.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1206
Көкжиектен ары қап сағым басса,
Сағым басса, мүмкін бе сағынбасқа?
Тел құлындай өсірген туған ауыл,
Сен дегенде шығарда жаным басқа.
Тасаланып тауларың көк пердені,
Көз жаздым-ау көркіңнен көптен бері.
Сағындым ғой тоқымдай ақ бұлтыңды,
Қазын күткен көлдердей көктемдегі.
Аңсадым мен ботакөз бұлағымды,
Ауыздықсыз, алаңсыз бұла күнді.
Кімдер менің үйреткен анау жылғы
Ат қып мініп жүр екен құнанымды?..

1970



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аңқау аю

  • 0
  • 0

Атам таңнан тұратын,
Ерттеп мініп құла атын,
Мойнына асып мылтығын,
Жаздай алмай бір тыным,

Толық

Жалғыз көкек

  • 0
  • 0

Ұшасың, жалғыз көкек, тау күзеткен,
Таңғалып тағдырыңа жалғыз өткен.
Сен едің аңыздағы ерке сұлу,
Ғайыптан құсқа айналып мәңгі кеткен.

Толық

Көкек қары

  • 0
  • 0

Қар ма бұл көктемдегі қылаулаған?
Барады қозғау салып мынау маған.
Бұл өмір ұқсап кетті қарлы шыңға,
Басында будақ бұлттар мың аунаған.

Толық

Қарап көріңіз