Құсым-ау!..

Қайдасың, шабыт құсым, келші бері!
Көңілім көптен неге көншімеді?
Жел қуған жапырақтай быж-тыж болып,
Ойларым бет-бетімен тентіреді.
Құсым-ау, қасиетті ием едің,
Өзіңсің сүрінгенде сүйенерім.
Еркімді, ырқымды да иеледің,
Ием-ау, неткен ғажап киелі едің?!
Айналып қонсаңшы тез, қашқақтамай,
Отырмын қанатсыз қап, асқақтамай.
Өзіңсіз жаным менің тас қақпадай,
Сезімім сенсіз оны ашпақ қалай?!
Шалықтап қайда жүрсің, текті құсым,
Айнытып алдым ба әлде – кектімісің?
Не жаздым?
Осыншама жоқ сыбысың,
Кенеттен керек боп тұр соқтығысың...

1980

---