Ғұмырды судай сапырған

Ғұмырды судай сапырған,
Саудагер-сайқал бұл жалған.
Талайлар басын қатырған,
Тағдырға кез боп тұлданған.
Қайғысыз, қамсыз – ақымақ,
Болмайды онда мүлде арман.
Запыран жұтып ақылдан,
Ойлының жаны уланған.
Таусылған шақта шарасы,
Түнеріп жүрек тұншығар.
Жазылмас дерттің жарасы,
Ұлғайған сайын ушығар.
Ушығар-дағы тыншығар,
Сөнгенде ақыл-санасы.
Кеш батар, қайта күн шығар,
Құлшынар адам баласы...

1980

---