Өлең, жыр, ақындар

Махаббат

  • 24.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1189
Ойлап тұрсаң қабырғаңа батады-ақ,
Қыран жылап, қуанды сан жапалақ.
Бірақ көбін ұмыттырып жіберді
Тіршілікке деген іңкәр махаббат.
Бұл өмірдің мінезі де қатал-ақ,
Жамандардан жедік талай шапалақ.
Бірақ оны білгізбестен келеді
Елге деген ең керемет махаббат.
Мейірімге шөлдегенде қаталап,
Жақсылардан көрдік талай шапағат.
Сондықтан да көкіректе өшпейді
Адамзатқа деген ыстық махаббат.
Сол махаббат жел өтінен қалқалап,
Анамдай бір келе жатқан арқалап.
Толтырады шуағымен, нұрымен,
Көңіл кейде құлазыса орталап.
Жастық шақта атты қанша күліп таң,
Тез алыстап кететінін кім ұққан?
Сол махаббат тереңдерге бойлатып,
Сусындатқан кәусар менен тұнықтан.
Соңымызда жылдар қалып, жол қалып,
Зымырадық көрген күнді олжа қып.
Сол махаббат қара түнде адассам,
Алдыма әкеп түсіретін мол жарық.
Сол жарықпен тарта берем мен алға,
Ұмтылғандай көктемдегі көгалға.
Аман болғай күнәден пәк, махаббат,
Бұл дүниеде сен жоғалма, жоғалма!

1985



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қабанбайға шағыну

  • 0
  • 0

Сыйындым аруағыңа, батыр баба,
Медет бер алысқа да, жақынға да.
Қу сөзден қурай орған заржақ емен,
Отырып таз басындай тақырда да.

Толық

Балалық

  • 0
  • 0

Балалық қалды бір қызық
Бұлдырап қырдың астында.
Әкетті жылдар мінгізіп
Біздерді асау тасқынға.

Толық

Семейдегі сөз

  • 0
  • 0

Шақырған сауыққа да, сайранға да,
Дүние неге теріс айналды, аға?!
Әкенің қасиетін біле бермес
Шешенің уызына тойған бала.

Толық

Қарап көріңіз