Өлең, жыр, ақындар

Адресі бар өлең

  • 26.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2480
Құрметтісі болмадым деп баршаның,
Қарап жүріп, өз-өзіңнен шаршадың.
Ел көзіне еленбей-ақ қойдым деп,
Қабағыңа ұялаттың қанша мұң.
Тауға соқтың, тасқа соқтың басыңды,
Отыз жаста қырау шалды шашыңды.
Есіл-дертің өз жайыңды күйттеу боп,
Досты азайтып, көбейтіпсің қасыңды.
Қайда барсаң, өз-өзіңді көтеріп,
Шығасың сен ауызыңмен от өріп.
Кеудемсоқты халық бірден байқайды,
Алақанға салсын қалай жеке қып?!.
He десең де біздің халық қырағы,
Безбен басын теңдеп ұстап тұрады.
Әр адамға өзіне сай бәс беріп,
Еш уақытта қалт кетпеген сынағы!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түсінікті...

  • 0
  • 0

Кезінде жас жүрегім жалынға бай,
Жайықты жағаладым дамылдамай.
Тығылып тоғайлардың қолтығына,
Отырған кіп-кішкентай ауылдар-ай!

Толық

Бесінші белес

  • 0
  • 0

Десек тe табиғатта жарасым бар,
Мезгілдің айырайық арасын дәл.
Кеп-кеше жалт-жұлт еткен жігіт едім,
Ей, жылдар, қайда асығып барасыңдар.

Толық

Автопортрет

  • 0
  • 0

Болды кезім әр нәрсеге еліккен...
Енді қазір жас емеспін желіккен.
Қайда барсам, өзіме шақ орным бар,
Несібемді жеп келемін теріп мен.

Толық

Қарап көріңіз