Өлең, жыр, ақындар

Адресі бар өлең

  • 26.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2489
Құрметтісі болмадым деп баршаның,
Қарап жүріп, өз-өзіңнен шаршадың.
Ел көзіне еленбей-ақ қойдым деп,
Қабағыңа ұялаттың қанша мұң.
Тауға соқтың, тасқа соқтың басыңды,
Отыз жаста қырау шалды шашыңды.
Есіл-дертің өз жайыңды күйттеу боп,
Досты азайтып, көбейтіпсің қасыңды.
Қайда барсаң, өз-өзіңді көтеріп,
Шығасың сен ауызыңмен от өріп.
Кеудемсоқты халық бірден байқайды,
Алақанға салсын қалай жеке қып?!.
He десең де біздің халық қырағы,
Безбен басын теңдеп ұстап тұрады.
Әр адамға өзіне сай бәс беріп,
Еш уақытта қалт кетпеген сынағы!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аға аузынан

  • 0
  • 0

Аязға қызылшұнақ қарамай-ақ,
Кезінде жүрдік біздер жалаңаяқ.
Жүдеу өң, жүзі сынық бала көрсем,
Бұл күні шын көңілмен қалам аяп.

Толық

Біргемін

  • 0
  • 0

Бұл жалғанға қонақпыз сол кемді күн,
Дайынбыз ба арқалауға ел жүгін?..
Білген жанға сұрауы бар судың да,
Біздер үшін тер төгеді енді кім!

Толық

Бұл тірлікте

  • 0
  • 0

Бұл тірлікте басу үшін алға нық,
Жүру керек оң-солыңды қарманып.
Сын көзімен қарамасаң ортақа,
Сан соғарсың, талай-талай алданып.

Толық

Қарап көріңіз