Өлең, жыр, ақындар

Ілкі кезең

  • 25.09.2021
  • 0
  • 0
  • 270
Шақырды түсімде ілкі түп.
Жұлдызды таяқпен үркітіп,
Кәдімгі,
Жалтармай жұтатын
Жалынды
Бақсы боп жүр екем!
Жер асты – жік екен,
Жер үсті – Күн екен.
Ал, уақыт алдымда
Албасты секілді кемсеңдеп тұр екен!
Жылаңқы болса да, қашпаған шырайы,
Жылайды шынайы.
Ол үшін алдыма бүк түсіп,
Кеңістік кешірім сұрайды.
Ұрттадым ұялмай көз жасын,
Өз жасым ащы еді бұдан тым.·
Жұлдыздар жарқ ете қалғанда,
Өлердей қуандым.
Масайған шығармын кім білсін?
Түмен ой түрткілеп оятты
Төбемде қозғалып Күн күлсін,
Құрсақта, құрсауда жатқандар
Ойласын ұятты!
Енді мен көрейін егіліп,
Қиялды ұрлаған түменнен жеңіліп.
Ап-ащы жасыма алыпты
Уақыт семіріп!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Позитив

  • 0
  • 0

Байқаймысың,
Бұрынғыдан басқамын!
Ашық қазір аспаным.
Шаттығымды шырағдан қып жолыма,

Толық

Сөзтүкпір

  • 0
  • 0

Сөз еді...
Жанымның өзегі!
Ол жайлы сүйкімді естелік
Есімді кезеді.

Толық

Құс жолы

  • 0
  • 0

Асықпайсың сен мүлде,
Толықтырып кешіккендер қатарын!
Ояу жүрген ұйқыдағы шерлім бе?
Сен күлгенде,

Толық

Қарап көріңіз