Өлең, жыр, ақындар

Сенің үйіңде

  • 28.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2186
«Жатпас та ешкім мұны теріс көріп,
Үйдегі үлкендермен көріс келіп».
Дегенде сүйіктім сен, шалқыдым ғой,
Алдымнан армандай бір өріс кеңіп.
«Шырағым, ризамын келгеніңе,
Өрлей бер қымсынбастан төрге, міне».
Деп әкең сездіргенде ақ ниетін,
Шыққандай болды көңілім өрге мүлде.
Анаң да менің әзіз анама ұқсап,
Күмбезін көңілімнің барады ұштап.
Өтеді әрлі-берлі сіңілің сенің,
Мен жаққа әлсін-әлсін қарағыштап.
Бой балқып, қорғасындай шоқта қалған,
Отырдым жүрегіме топтап арман.
Ал өзің жанымнан бір шықпай қойдың
Құлындай желісінде ноқталанған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қос шумақ

  • 0
  • 0

Мерзімін уәделі істің кешіктіріп,
Мезгілсіз мазалама, есікті ұрып.
Айналса болмас па еді азаматтан,
Айтарын бір-ақ айтар, кесіп тұрып.

Толық

Туған шаңырақ

  • 0
  • 0

Асу бермес сияқтанар қарлы шың.
Ұшыашарға оқып беріп жаңа жыр,
Мен олардың алып жүрмін алғысын.
Ақын болып, астана асып кет мейлі,

Толық

Көршілер жыры

  • 0
  • 0

Көркем қала. Еңселі үй тұрағымыз,
Қатар маздар кеш болса шырағымыз.
Кірбің түспей келеді көңлімізге,
Бір шырқалып әрдайым жыр-әніміз.

Толық

Қарап көріңіз