Өлең, жыр, ақындар

Сотым болып...

  • 28.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2005
Көп қылығым көңліме жақпауы шын,
Бұрқ-сарқ қайнап ызадан жатты-ау ішім.
Шалыс басқан қадамнан сабақ алам,
Шылығына өмірдің батпау үшін.
Жалған айтып бұл жерде керегі не?
Өттім қанша тағдырдың «елегінен».
Жақсы-жаман бір жүрген бұл жалғанда,
Мазасыздау күн кешіп келемін мен.
Қорғасындай балқиды ойым дәйім,
Бірде қасқыр, ал бірде қойыңдаймын.
Күнде қырық құбылған мінезім бар,
Басымды ал, мұнымды мойындаймын.
Жетпіс деген қазір мен белеңге өттім,
Жазғаныммен елімді елеңдеттім.
Сыншы болып өзіме, байқасаңдар,
Өлең арнап, өзімді төмендеттім.
Кеш ашылған бір гүлдің бүршігі едім,
Бітпейтіндей ешқашан жыршы демім.
Мінім болса, күтпеймін аяушылық,
Ей, достарым, сотым боп жүрші менің!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Туған шаңырақ

  • 0
  • 0

Асу бермес сияқтанар қарлы шың.
Ұшыашарға оқып беріп жаңа жыр,
Мен олардың алып жүрмін алғысын.
Ақын болып, астана асып кет мейлі,

Толық

Бос орындар

  • 0
  • 0

Өткен жылдар өзінше ырыс бөліп,
Бірте-бірте келеді тыныс кеңіп.
Қош айтысып жастық шақ бара жатыр,
Көмір қара шашыма күміс қонып.

Толық

Аманат

  • 0
  • 0

Жылдар, жылдар шарқайрақтай зырлаған,
Күш-қуатты бірте-бірте «ұрлаған».
Алыстатып жастық шақтың ауылын,
Кәрілікке жақындатқан бір қадам.

Толық

Басқа да жазбалар