Өлең, жыр, ақындар

Тежелу

  • 28.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2312
Жүргенімде еш алаңсыз, ырғалып,
Қалды қанша сезім шаршап, жыр налып.
Берілген соң бір мақсаттың жолына,
Мінезге де керек екен бір қалып.
Жұрт қатарлы тұрмысым да, күйім де,
Қонақ қаптап жатады әркез үйімде.
Келген кісі риза болып кеткенмен,
Негізгі ісім қалып жатыр кейінге.
Жапырағын жайқалтар ма бұтағым,
Өткен шақты қуып, қалай ұтамын.
Ортайғандай оқырмандар көңілі,
Көптен бері шықпай кетіп кітабым.
Басқаша бір сыр байқатып замана,
Жанымызды қуырып тұр табада.
Жылтырақ жыр жазып, неге жетісем,
Пайдасы жоқ болса қала-далама!
Сұсты күндер тұр қаруын кезеніп,
Күдік-күмән жатыр іште тез өніп.
Тудыра алмай өзекті өртер өлеңді,
Өз-өзімнен жүрмін қазір тежеліп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қарақия

  • 0
  • 0

Қара нардай қасқайып тұрасың да,
Бұйра бұлтқа «өркешің» ұласуда.
Жолаушыны жеткізбей шаршатасың,
Бір асудан жетелеп, бір асуға.

Толық

Келші, Көктем!

  • 0
  • 0

Далада қар, өзенде мұз сіресіп,
Қыс пен көктем бір-бірімен тіресіп,
Жеңісе алмай, жұлқысуда тынымсыз,
Дара билік құру үшін күресіп.

Толық

Аманат

  • 0
  • 0

Жылдар, жылдар шарқайрақтай зырлаған,
Күш-қуатты бірте-бірте «ұрлаған».
Алыстатып жастық шақтың ауылын,
Кәрілікке жақындатқан бір қадам.

Толық

Басқа да жазбалар