Өлең, жыр, ақындар

Экспромт

  • 28.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2200
Қайғы келсе, қабағынан қар жауып,
Ілдіресің қыл мойынға дар бауын.
Түсінгенге бұл жолдарым теңеу ғой,
Нағыз адам болмақ, емес зарлауық.
Ал қуаныш келеді екен жар салып,
Шапағаты, мейірімі қаншалық!
Бұл тірлікте тиесілі тағдырды,
Жүреміз ғой талғамастан қарсы алып...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қос шумақ

  • 0
  • 0

Мерзімін уәделі істің кешіктіріп,
Мезгілсіз мазалама, есікті ұрып.
Айналса болмас па еді азаматтан,
Айтарын бір-ақ айтар, кесіп тұрып.

Толық

Ұнатам

  • 0
  • 0

Ізет қылып үлкенге тік тұрганды ұнатам.
Аз сөзбенен көп ойды ұқтырғанды ұнатам.
Сыр бүкпейтін досынан ашықтықты ұнатам,
Бәрінен де өмірге ғашықтықты ұнатам.

Толық

Қара сиыр

  • 0
  • 0

Соғыс сұмдық түтеп тұрған кез еді,
Шаттық семіп, қайғы деген тез өніп...
Біздің де әкей кетті қанды майданға,
Зұлым жауға кек қаруын кезеніп.

Толық

Қарап көріңіз