Өлең, жыр, ақындар

Экспромт

  • 28.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2214
Қайғы келсе, қабағынан қар жауып,
Ілдіресің қыл мойынға дар бауын.
Түсінгенге бұл жолдарым теңеу ғой,
Нағыз адам болмақ, емес зарлауық.
Ал қуаныш келеді екен жар салып,
Шапағаты, мейірімі қаншалық!
Бұл тірлікте тиесілі тағдырды,
Жүреміз ғой талғамастан қарсы алып...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шуақ

  • 0
  • 0

Тыныштық - дәл осы шақ бар керегім,
Арадай гүл қуалап, бал теремін.
Алдымда ақжал толқын Жайық жатыр,
Жайқалтып жағасында тал-терегін.

Толық

Өнер құдіреті

  • 0
  • 0

Аңыз деген шындықтың дәні ме еді,
Оларды естіп сан сырға қанып едім.
Бір қарт күйші толғаған мына әңгіме,
Көңілімді тербейді әлі менің.

Толық

Сағыныш

  • 0
  • 0

Таң қалар жерін алғаш басқан адам,
Мен жиі болып тұрам астанада.
Сонда да туған ауыл орны бөлек,
Мұны адам ұқпайды екен жаста ғана.

Толық