Көп ішінде жалғызбын, жасыра алман

Көп ішінде жалғызбын, жасыра алман,
Мені күтті ұмсынып ғасыр алдан.
Тектіліктің тұлпарын ерттеп мініп,
Тұяқ сілтеп барады тасыр арман.

Тез өткені несі екен жыл көркемі,
Ауыстырып үйінен мың көрпені.
Сәуле біткен ұласты шаңқай түске,
Мың сан шырақ жағылып, мұңды өртеді.

Аңсаған тау, не деген биікте едің,
Биіктікті о бастан сүйіп пе едің?
Қалғыған түн кірпігі қарауытып,
Иығымда барады ұйып менің.

---