Өлең, жыр, ақындар

Жаңа бір күн туды ма

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 431
Сері таудың сенделіп, сезімінде,
Бұлт сәнденді, - түседі, көзі кімге?
Жырым қылышын алды, өткір – сөзі мүлде,
Жаңа бір күн туды ма?

Жарқылдаған алмас па, қылышы оның,
Жап-жасыл көктем бе екен, тынысы оның.
Ойлы саусақ шертеді, сыр ішегін,
Жаңа бір күн туды ма?

Жапырақтар жаңбыры – орман іші,
Ақын-қайыңның бұл тылсым толғанысы.
Самал-қылығыма таудың көр, таңданысын,
Жаңа бір күн туды ма?

Сезім-өзен арнадан тасып ақты,
Жер-ана, нұрына алақан тосып апты.
Дала – алау гүлден сүйінші шашып жатты,
Жаңа бір күн туды ма?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жауһар

  • 0
  • 0

Көкжиектен сары уыз таң құлайды,
Отырамын жырыммен жеке қалып.
Жан самалым тербесе, балбырайды,
Ей, ақ қайың – жапырағың бөпе болып.

Толық

Көзімнен тамшылап жатыр

  • 0
  • 0

Тастың үстінде – мүк қалашығы
Сыртына күліп, шыққан асылы!
Інжуге толып, шық қарашығы
Көзімнен тамшылап жатыр.

Толық

Көркем жырымды жазып

  • 0
  • 0

Күн бұрымында дірілдеп, шолпыдай жырым,
Теңіз көңілім тасыды, толқыды-ай, бүгін!
Әуен боп кетті, ауада – шалқып-ай, сырым,
Көркем жырымды жазып.

Толық

Қарап көріңіз