Өлең, жыр, ақындар

Талайлы тағдыр

  • 17.01.2022
  • 0
  • 0
  • 458
марқұм Қашақбай Пірімовке

Жадау тірлік, дәмкес жан, дәрменсіз ұл...
Қу шешектен, аты өшкір, қалған сыз бұл.
Шөмекейдің жұртынан түтін түтеп,
Бір отбасы отырды қорғансыз кіл.
Жалғыз ұлдың ғұмыры – қыл ұшында,
Тағдыры тұр – құдайдың уысында.
Оразбике анасы зар илейді,
Кәлимасы сәт сайын – тіл ұшында.
Құлағына сол дауыс жеткен болар,
Құдай оңдап, шапағат еткен болар.
Бала тұрды ұзамай аяғынан,
Бір қатерден аман-сау өткен болар.
Заман озды...
Орнады жаңа дәуір,
Соғып өтіп тыншыды-ау қара дауыл.
Алғашқы боп сол сәтте сауат ашып,
Араласа бастаған қоғамға бұл.
Жұртты осылай аузына қарататын,
Басшы болып,
Ел көрді шарапатын.
Қазалыдан жалғыз жан иеленген
Еліміздің ең үлкен марапатын.
Жүруші еді-ау,
Ізгі ісі жағып көпке,
Дәріптемес адамды еш халық текке.
Аз ғұмырда өшпестей із қалдырған,
Рухы оның биік тұр анық көкте!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жастықпен сырласу

  • 0
  • 0

Ажарланып
Алатаудай алып тау,
Көзді арбайды
Көк бояуы қанық бау.

Толық

Қызыл қайың

  • 0
  • 0

– Тосып жүрем сағынып, қызым, дәйім,
Келсең әр кез саған дәм-тұзым дайын,–
Деп сен жақтан
Жеткендей талып бір үн,

Толық

Аппақ гүлдер

  • 0
  • 0

Далада қыс.
Аязды қатқақ күн де...
Ай нұрына шомылып
Аппақ түнде,

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар