Қызғаныштың қалқаны

(аударма)

Бір дерт бар дүниеде сақтанатын,
қырқатын қыршынынан бақ қанатын.
Қызғаныш – оның аты,
шалдыққанның
жүрегі қараулықпен тапталатын.
Өмірде орындалмай тілектерің,
мақсатсыз сандалудан жүдеп пе едің;
жеткізбей арман кетсе адастырып,
жат болып мөлдір сезім, дір еткен үн.
Қызғаныш шашар сонда запыранын
сүліктей сорып жанның ақыл, арын;
қараулық, қатыгездік бойыңды алып,
темірге айналасың таты қалың.
Өт-уын қызғаныштың жұтқан адам
қалуы мүмкін емес жұттан аман,
зәр кеулеп көкірегін солар сонда
қураған қу сүйектей жұртта қалған.
Қызғаныш – менмендіктің төл баласы,
менмендік – теңіз, жұтпа сор жағасы.
Жақсыны көре алмайды кердең адам –
өлтіріп тынады оны өз жарасы.
Азапқа салма бекер шыбын жанды,
ұмтыл тек ақ тілекпен ғұмырға алғы.
Бір қалқан тапсам деймін
қызғаныштан
сақтайтын мейірімнің нұрын мәңгі.

АНДРЕЙ БЕЛЯЕВ

---