Өлең, жыр, ақындар

Шарасыздық

  • 19.02.2022
  • 0
  • 0
  • 4471
Мұңдасым да қалмады, сырласым да,
жалғыз қалып отырмын қыр басында.
Бас қамы мен ас қамы – ойлайтыны
жан берісер досың ба, құрдасың ба?
Біздің елде ру мен топ тартысы
бітіп болар түрі жоқ бұл ғасырда.
Елде елдік қалмады – құм басуда,
қысыр сөзге жұрт құмар, уға-шуға.
Тым болмаса сөз ұғар әкімің жоқ –
шер тарқатып алдында мұң басуға.
Жүн ғып орта түтеді, сабаулайды
түбітсің бе сен мейлі, шудасың ба?!
Жұртым – сырқау, жайым жоқ емдетуге,
матадаймын жем болған желге, күнге.
Адамдарда мұрша жоқ жаны ашуға,
бұл - өрлеу ме болмаса кері кету ме?
Бірін-бірі жеп құртар бізден басқа
ешбір халық жоқ шығар жер бетінде.
1996
***
Араша түспесе де адалдыққа,
қол сермеп сөз сөйлеген жағар жұртқа.
Ханы да, қарасы да қолпаштайды
айырмай даналық па, надандық па?
Кетпеді төбемізден торланып мұң,
қапыда сан жақсыны орға жықтым.
Залым мен есер шешсе ел тағдырын,
өмірде соры арылмас ол халықтың.
Жақсының жүйрігі жоқ жеке мінер,
естінің, есердің де мекені – жер.
Өз соры аджырата алмаса егер
кім дана, кім ақымақ екенін ел.
1996



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күй-қаршыға

  • 0
  • 0

Бәйгеге қосып ақын алатайын
сапарда Атырауда ем. Жазатайым
бір топ жан келіп жетті Алматыдан –
шетінен «сен тұра тұр, мен атайын».

Толық

Жеңгелерім

  • 0
  • 0

Мен үшін тосуға әзір желге демін
ең жақын жандарым бар елде менің.
Жұлдыз жоқ демесеңдер кеудесінде,
әрқайсы елестетер Еңбек ерін.

Толық

Біздің елде көктем-ау...

  • 0
  • 0

Толқындарың бұрқанып,
таңдарыңнан нұр тамып,
көк аспанның төсінде
алқа қылып Күн тағып,

Толық

Қарап көріңіз