Өлең, жыр, ақындар

Өзім жайлы

  • 23.02.2022
  • 0
  • 0
  • 2010
Айбар деген баламын,
жұмсауға да жарадым.
Өзім биыл бестемін,
саусағыммен санадым.
Баласымын атамның,
баласымын апамның.
Көбінесе әжемнің
балапаны атандым.
Күрескенді жығамын,
(рас, бірде құладым…)
Футбол десе, шешініп,
шабуылға шығамын.
Суретті де саламын,
әріп те оқи аламын.
Ойыннан да қалмаймын,
мен осындай баламын!
1972



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мұхтар Әуезовты еске алу

  • 0
  • 0

Жылдар зулап, жастық та тарағандай.
Әлі есімнен кетпейді бір жай ғана:
Москвада, жарқырап дала маңдай
Мұхтар отыр жанымда шыңдай дара.

Толық

Жалбарыну

  • 0
  • 0

Билік деген – арыстан, мысық – пенде,
пысқырмайды шәуілдек күшіктерге.
Билік дерті қатерлі, жұқпалы әрі,
қауіптірек жазылмас ісіктен де.

Толық

Жан

  • 0
  • 0

Менің жаным шыбын ба шыныменен?
Шығып кетсе болғаны – бүгін өлем?
Жаным – шыбын және де біреу өзі…
Айтшы, дәлелдейсіңдер мұны немен?

Толық

Қарап көріңіз