Өлең, жыр, ақындар

Жолда тас жатыр!

  • 01.04.2022
  • 0
  • 0
  • 601
Еңсе де жанарыңа сұрақ, күдік,
Өмір өтіп барады жылап, күліп...
Қызықсың-ау, о, адам, жолдарыңнан
Қозғамадың сол тасты құлап тұрып.
Иіліп көтермедің қырын қарап,
Болғасын бірің бала, бірің дана.
Тірліктің жолындағы сол бір тасқа,
Екі қабат күйімен сүрінді АНА!
Тасжатпай,
Жол ашылса гүл шағыңда,
Батар ма ең,
Батпас едің мұнша мұңға...
Аңсыз тасқа сүрінген АНА-өмірдің,
Мертікті бір тіршілік құрсағында.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көлеңкемен сырласу

  • 0
  • 0

Қара жердің қойнына енем мен ертең,
Маған лайық жер табады кең өлкем:
Қайда барсам сен қалмайсыңжанымнан,
Келе жатсың бала күннен, көлеңкем.

Толық

Ей, дүние, жаныма дем бересің

  • 0
  • 0

Ей, дүние, жаныма дем бересің,
Демің тартып ішіңнен сен келесің.
Киелі қара ормандай жайқалып бір,
Ғажап толқын — ұрпақпен тербелесің.

Толық

Өмір

  • 0
  • 0

Адамды өмір шыңдайды
Тіршілік ағыс тынбайды,
Өмір кейде қуаныш,
Өмір кейде мұң-қайғы.

Толық

Қарап көріңіз