Өлең, жыр, ақындар

Қайырымсыз ажал деген шіркін келіп

  • 01.04.2022
  • 0
  • 0
  • 559
Қайырымсыз ажал деген шіркін келіп
Уыздай бір ұяның шырқын бөліп.
Сәби жүрек атанды тұлдыр жетім,
Әкесі мен шешесі бір күнде өліп.
Кешегі әке-шеше көзі барын,
Тұрса да адамдықтың сезіп арын.
Жетімді нағашысы паналатып,
Бақтырып қойды өзінің қозы-лағын...
Таппады туысқаннан саялыны,
Ауылы, марқұмдардың аяды, ұлын...
Пана еткен, бір жиені жудыратын,
Жетімге баласының жаялығын...
Жүрегін жетімектің ертеді мұң,
Бала боп ойнар еді ертелі күн.
Қім оңың әкесі мең анасы боп,
Кім оның көтереді еркелігін?! .
Тағдыр жолын өзінше бастайды анық...
Сәби көңіл өмірге жастай налып.
Бір жақсылық таба алмай туысқаннан,
Бала енді бара жатты тасқа айналып...
Тасқа айналған кеудеде намыс тұрды,
Ойлаумен болашағын, алыс күнді...
Ұзамай бір мұғалім жетімді әкеп,
Балалар үйіне әкеп табыстырды.
Өзіндей балалармен жуысқалы,
Бақытын басқалардай уыстады...
Ол енді туысы емес ағайынның —
Ақпейіл адамдардың туысқаны!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мен халқымның жүрегімен жырладым...

  • 0
  • 0

Ерекше Құдай берген бір бағым,
Мен халқымның жүрегімен жырладым.
Ақын болсам, азабыммен ақынмын,
Тұлға болсам, қазағыммен тұлғамын.

Толық

Дала мен тау

  • 0
  • 0

Дала мен
Бір ана баласындай,
Даналығы өмірдің бар осындай.
Расулдың ойлы жыры —

Толық

Алдымда туа ма әлде аңсаған күн

  • 0
  • 0

Алдымда туа ма әлде аңсаған күн,
Тіл үйірген тірлікке тамсанам кіл,
Көңілім — проспекті, көше-сынды,
Екі бірдей қанатым — самсаған гүл.

Толық

Қарап көріңіз