Жер жаһанды жаратқан ғой – Шөмішбай Сариев

Жер жаһанды жаратқан ғой
кең Құдай,
Қазақтың да көңілі кең,
бер Құдай.
Тіл мен көзден сақтай көрсін,
бір Алла,
Даламыздың,
Даламыздың кеңдігі-ай!
Жұмбағы көп шексіз әлем көк біздей,
Айқұш-ұйқұш жолдар жатыр текті іздей.
Даламыздың өлшемі бар көк жиек,
Жақындасаң алыстайды жеткізбей.
Көшіп-қонып, ғұмыр кешкен, бөрі елім,
Көкжал-Барыс мінезіндей өр едің.
Қыран құстың қанатын да талдырған,
Қайран далам, неткен ұлы, кең едің?!
Сол қазақтан жаралдым ғой мен де бір,
Сол қазақтан жаралдың ғой сен де бір.
Кең көсілген даласындай кең көңіл,
Қазағымды таныт енді Ей, Дәуір!
Талай елім көздің жасын төкті ғой,
Осы дала арқасында жетті ғой.
Айдалада бір қазаққа бір қазақ,
Жанына кеп: «Ары отыршы!» – депті ғой!