Бір белгі қалып жатты кез-кезімен

Бір белгі қалып жатты кез-кезімен,
Жүрекпен қашып жазып, сөзді өзімнен.
Ғажапқа куә болып екінші рет,
Көрдім мен Абай тойын өз көзімен.
Қабіріне бас идік гүл апарып,
Абай, Мұхтар шыққан жер – ұлы атанып.
Әуезов тойыменен үшінші рет,
Мен тұрдым ұлы жерден қуат алып.
Күй толғап Қаратаудың шертпесімен,
Осымен үшінші рет беттесіп ем.
Ақындар қажысы боп мен оралдым,
Шыңғыстау – ақындардың меккесінен!

---