Ғажапсың-ау, туған далам асылым – Михаил Лермонтов

Ғажапсың-ау, туған далам асылым,
Тіпті ғажап сенің боран-шашының;
Қысың бар-ау ілкі қыстың түсіндей,
Кісің бар-ау ең алғашқы кісіңдей!..
Жатыр тұман жауып көктің көлемін,
Жатыр далаң жайып күлгін желегін.
Сонша таза, сондай ыстық жаныма,
Жаралғандай азаттықтың бағына.
Бірақ маған сол даланың жат бәрі,
Жаным менің одан қызық таппады;
Ұшқын атқан мынау күміс ақ қарың
Сайқал елге сай деуге мен батпадым.
Қандай қиын қамсауы жоқ мұз кебін
Қатар-қатар қабірлерді жапқаны,
Сол қабірде қимасымның жатқаны.