...ға

Сүйкімді-ақсың тағуға бекерге мін,
Сүю үшін - әркімге көзің де ұнап!
Жарты әлемді бақытты етер де едің,
Бақытты бола алмассың өзің бірақ;
Тағдыр бізге қызығын қашан ғана
Қиды еселеп?
Қарашы қатты ағынға:
Жағасы гүл - арнасы асаулана
Суық тартып, сұстанып жатқаныңда!
Жер үстін тұтас бүркеуге,
Қар жауған таңда қап-қалың,
Тыңдаған кім бар, шіркеуде
Қоңырау күмбір қаққанын;
Алысып-ойнап көрмек пе,
Іліп ап кеткен жел көкке,
Айтары өмір, өлім бе,
Құмар-ақ бәрі сол үнге.
Тас қорған демей - не дейін,
Сол үнге мен де таң қалам,
Сорлылар түгіл, көмейін
Жазмыш та бітей алмаған;
Жақтырмай дулы дүрмекті,
Жеке өзі билеп түр көкті,
Тұрса да жар сап, әттеңі –
Жер-көкке өзі жат тегі.