Өлең, жыр, ақындар

Сарыарқа

  • 04.06.2022
  • 0
  • 0
  • 759
(Құрманғазы оркестріне)

Құрысып арқа, тырысып қабақ жазылмай,
Қайтерсің сол бір, қайтерсің жұмбақ шағынды-ай.
Теңіздей кейде дауылсыз толқып есірер
Құпия сырды, ғажапты жүрек сағынды-ай.
Жүргенде кенет... Әлемді дауыл қаптасын,
Ғаламды сазға бөлесін... жақсын, жақпасын.
Сол кезде санаң кетеді екен шарықтап
Сарыарқа етіп тырнағың шекті қаққасын.
Біреудің жүзі бал-гүл боп со кез жанады,
Біреудің көзі, сұмдық-ай, тастап сананы.
Ал біреу кеткен, шешен боп кенет есіліп,
Бәрі де бәрі жоғалтып алған шаманы.
Шамала шырақ, еске алып сәлді кектенбе,
Өмір бар алда, бір күнге бола шектелме.
Ұша алса жақсы құс болып самғап "торшолақ",
Өзіңмен бірге өкпеге сонша тепкенге.
Бес саусақ сілкіп, сиқырлы сазды төккенде
Бір жұтым ауа қалмайды екен өкпеңде.
Есімді жидым есалаң шақтан найзағай,
Немесе құйын, аймалап мені өткенде.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Құрдастарыма

  • 0
  • 0

Із қалмаса артыңда біреу түсер,
Ол несіне шандатып жүрді бекер.
Еске аларлық бір істі тындырмасаң,
Бұл өмірді несіне сүрді десер.

Толық

Ұлық тұтсаң атаңды

  • 0
  • 0

Ай — Тағдырым, Жер — Анам, Күн — Тәңірім!.
(Көктен жеткен сеземін үн сарынын.)
Жырлап келем Табиғат құдіретін,
Сөз төркінін, дәметіп, кім танырын.

Толық

Туған жер

  • 0
  • 0

Атыңды жаттап өскен жастан адам,
Туған жер, ыстықсың-ау басқалардан.
Өзiңнен сәл биiктi көрсем болды,
Өлеңмен әр төбеңе тас қалағам.

Толық

Қарап көріңіз