Бостандыққа жол – Темірхан Медетбек

Ғасырлардың түбiнен
Бостандығымды iздеп шықтым.
Садағымды алдым,
Найзамды ұштадым.
Жолға шығарда
Қотыр тай ұстадым.
Қолым тигенде ол –
Құнан,
Жүген салғанда –
Дөнен,
Ер салғанда –
Бестi болды.
Екi аяқтыдан естi болды.
Асу-асу тауларда
Темiр таяқ алдым.
Темiр етiк кидiм.
Аязға тоңдым.
Аптапқа күйдiм.
Жетi басты
Жалмауызға жолықтым.
Құлдай қиналдым,
Күндей торықтым.
От дариясын кештiм.
Шыңдардың үстiмен
Бұлт боп көштiм.
Арсы-гүрсi шулаған
Теңiздерден өттiм.
Қанымды төктiм,
Қабырғамды сөктiм.
Жол ұзақ болды, –
Артым құз,
Алдым мұзарт болды.
Замана суығы
Жүрегiмдi сығып,
Жанымды қарыды.
Астымдағы тұлпарым
Тулақтай арыды.
Темiр етiгiм
Теңгедей болды.
Темiр таяғым
Тебендей болды.
Мен оған зорға жеттiм.