Өлең, жыр, ақындар

Құдайдың ұрғаны-ай!

  • 17.06.2022
  • 0
  • 0
  • 753
«Ешкiнi апа,
Текенi жезде» дегiзген
Замандар болған.
Қоңыздай тоңқаңдап,
Доңыздай қорсылдап кеткен
Адамдар болған.
Сұмпайылар атқа,
Сұмырайлар таққа отырған
Кезеңдер өткен.
Елiмдi жемтiкке балап
Ит-құсқа тастаған
Көсемдер өткен.
Iнiсi ағасының
Жағасынан алған,
Әкесi баласының
Жаласына қалған
Мезгiлдер туған.
Ұлықтың дәретiне
Бас киiмiн
Тосатындар шыққан.
Төбеттей боп тұрып
Шәуiлдеген қанденнен
Қашатындар шыққан.
Сол заманнан
Зорға құтылғанда, –
Әне бiр шотмаңдайдың
Миына құрт түскен
Азбан қошқардай
Өткенiн аңсап
Маңырап тұрғаны-ай.
Әне бiр шәлтiктiң
Тентек щөп жеген
Текешiк құсап
Батысқа қарап бақылдап
Зарлап тұрғаны-ай...
Құдайдың ұрғаны-ай!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Рақымжан Отарбаев

  • 0
  • 0

Рақымжан,
Рельстей жіңішке болсаң да
Шойыннан құйылған
Құрыш інімсің,

Толық

Тай қазан

  • 0
  • 0

Осы қазан ғажабы ғой ғажаптың,
Осы қазан қазаны ғой Азаттың...
Тұрған үнсiз ғасырларды қайнатып
Бұдан берiк қазаны жоқ қазақтың.

Толық

Қарлы борасын

  • 0
  • 0

Ақ түтек борасын
Аспанның астын толтырып
Ышқынып соғып тұр;
Бет қаратпастан

Толық

Қарап көріңіз