Өлең, жыр, ақындар

Опынғанда

  • 20.06.2022
  • 0
  • 0
  • 542
Менi бiр досым
Соқыр тиынға баламай
Сатып кеттi.
Сонысы
Жүрегiме пышақ сұққандай
Батып кеттi.
Тағы бiр досым
Күлдiң үстiне
Шалып құлатты.
Бетiме күйесiн
Жағып құлатты.
Опынып қалдым.
Жұртта қалғандай
Отырып қалдым...
Бiреулер абалап жатты.
Бiреулер табалап жатты.
Iбiлiс, жын бiткен, –
Менi мазақтап! –
Салақтаған тiлдерiмен
Құйрықтарын сабалап
Етектерiн түрiп бара жатты.
Перiлер мен сайтандар
Қара бұлттарды жамылып,
Аспаның астын шулатып, –
Сақылдап! –
Күлiп бара жатты...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күдік

  • 0
  • 0

Күдiк деген, құдай-ау,
ұры екен ғой.
Ұры деген iшiмде жүр екен ғой.
Мұны бұрын қалай мен бiлмей келгем

Толық

Жүр едiм мен тыныстап

  • 0
  • 0

Жүр едiм мен тыныстап
iштен өлең құраған...
Қараңғы бiр бұрыштан
әйел көрдiм жылаған.

Толық

Сағат жөндейтін шеберге

  • 0
  • 0

Жан секiлдi үңiлген кеп тереңге,
жан секiлдi үңiлген кеп өлеңге,
тық-тық етiп соғып тұрған дiрiлдеп
үңiлесiң нәзiк тылсым әлемге.

Толық

Қарап көріңіз