Қазақстаным менің – Темірхан Медетбек

Жер шарының қартасында –
Еуропа мен Азия ортасында
Алтын астаудай боп
Орын алып тұрған;
Дүниенiң
Керуен сарайындай боп
Батыс пен шығыстың да,
Терiскей, түстiктiң де
Жолын бағып тұрған
Қазақстаным менiң!
Күнiнiң астында
Құт пен береке үйiлiп,
Айының астында
Перiштелер
Жолығып жататын;
Көлдерiне
Алтын кебiстi қаздар қонып,
Иiр мойынды, күмiс қанатты
Қасиеттi аққулар
Шомылып жататын
Қазақстаным менiң!
Далада жатқан
Әр тасының тарихы
Томға жететiн;
Бiр шетi мен бiр шетiне
Дауыл қуалаған бұлттар –
Апталап! –
Зорға жететiн
Қазақстаным менiң!
Зауыттарының тұрбалары
Найзағайға шырпы жақтырып
Темекi шегiп жатқан;
Төсiне –
Шудалары бұлттардай
Алп-алп басқан
Қара нарлар шөгiп жатқан
Қазақстаным менiң!
Дүниедегi қазақтарды
Керуен-керуен етiп
Көшiрiп жатқан;
Қажымұқанды ата қып
Болашақ
Әбдiсалан Нұрмаханов пен
Әбiлсейiт Айхановтарды,
Октябрь Жарылғапов пен
Әмин Тұяқовтарды
Өсiрiп жатқан
Қазақстаным менiң!
Келешегiнiң шамдары
Самаладай боп
Жанып тұрған;
Үстiне
Қуырылған жүгерiдей боп
Баданадай-баданадай
Жұлдыздар жауып тұрған
Қазақстаным менiң!